تکلیف شاعر تازه ترین شعرم
شعر ازسبوی آسمانی هست جوشـان سیراب تسنیم اند خیل باده نـوشــان
شاعر که در انگشت چرخاند قـلم را راند به مــوج و پهنه ی عـالم بلم را
هرچند گنجی مخـفی از الماس دارد داند به کف شمشیری ازاحساس دارد
قومی روان گشتند در تمجیـد شاهان قومی پی شأن و مقام ونام و عنــوان
امانه شأن شعر وشاعراین چنین است شعری وزین وپخته با حکمت قرین است
آنان که زرق و برق عالم را بهشتنـد داننــد با هــربیت درکاخ بهشتنــد
از بس که شعرافتاد درشور وشرعشق گشتند خیل شاعران نان آور عشــق
مشغول بزم و باده و سودای ساقــی برسنگ فرش افتــاد گل های اقاقـی
من شعررادر خال و لب های ظریفان هرگز نفرسودم در این میدان و طوفان
لیلی اگرچه برگل محمل سوار است اما کنون هنگامه ی شور وشکار است
هرچندوصف خوبرویان دلنشین است دشمن ولی پشت نیستان درکمین است
شاعر اگر درفـکر جام و یار باشــد دخـت نبـی بین در و دیوار باشــد
چون شعرسوی مطرب وساقی ومِی رفت آن گه سر خوبان عالم روی نی رفـت
باید که شاعر بعـد تاریخی پر از درد برخیزد از رویای مستی های شب گرد
باتیــغ دل نـوک قلم را تیز گیــرد سوی تبــاهی های عـالم خیــزگیرد
باید برای اقتــدار دیــن بتــــازد از جوشش خون شهیدان قصه ســازد
قول وغزل راحافظ وسعدی به اعجاز گفتندپیش از ما به صد افسانه وســاز
باید که شعر از پیله ی غـم سر برآرد آه از نهـــاد اهل زور و زر بــر آرد
بایـد دوباره از دل طوفـان برآیـــد اندوه مظلومــان عالم را سُــرایــد
«دعبل»1 که شور قافله درپیـش دارد درپی هزاران زخم و داغ و نیش دارد
«آیات»2که در بیت هایش قهرمی ریخت بر جــام سفاکان عالم زهرمی ریخت
در این جنــون دشمنی های شبانــه ماییم و رویـاهای پــاک شاعــرانـه
شاعر اگر یک لحظه نشناسـد ولی را خانه نشیـن سازنــد امثال علــی را
بس کن دگراین شعر وترک این جنون کن قلب قلم را خامه ای ازرنگ خون کن
هرچند پستم چون قلم گیرم به دستم حیران نماید آسمــان را ناز شستــم
1-شاعر اهل بیت 2- شاعره ی بحرینی که درزندان آل خلیفه شهیدشد
دانم نیرزد هیچ اگر این سـوز سینــه ندهد سراغ حیــدر و بـوی مدینـــه
خرسندم ار گمنامم و درهیچ جـایـی ازشــهرت و شأنـم نباشد رد پــایی
فردا که صف ها ازدل محشــر برآید خوشتر سراغ شاعـرش حیدر برآیــد
آنجا عیان گردد که بر هر بیــت شـاهی
چه حد توان بربست وچه عنوان وجاهی